آشنايی با پايگاه خبری عدالتخانه

به نام خدا
پایگاه خبری- تحلیلی "عدالتخانه" بار دیگر کار خود را از سر گرفته است. این بار عدالتخانه در ترکیبی جدید و شمایلی نو، که اگر چه از نظر نوع تولید محتوا چیز جدیدی نیست، اما از جهت ارائه مطمئنا با گذشته تفاوتهای فراوان دارد، پا به عرصه مطبوعات الکترونیک تحت وب گذاشته است.
عدالتخانه حدود سه سال پیش فعالیت خود را آغاز کرد. پایگاهی تحلیلی که آنچنان که از نامش مشخص بود عدالت را سرلوحه اطلاع رسانی قرار داده بود. عدالتخانه نتیجه تجربیات دانشجویی جمعی از فعالین جنبش دانشجویی بود که در سالهای پیش از آن تجربه فعالیت مطبوعاتی در حوزه دانشگاه های کشور را با خود اندوخته بودند. والبته توانسته بودند یکی از پر مخاطب ترین نشریات دانشجویی را تا دوران شکوفایی همراهی نمایند. نشریه ای که به واسطه موضع گیری ها و صراحت لهجه اش حتی در میان مسوولین نظام شناخته شده بود. بنیانگذاران عدالتخانه همان بچه های تحریریه "خیزش" بودند. گروهی از فعالان تحریریه نشریه دانشجویی "خیزش" درست در زمانی که اندک اندک رسانه های اینترنتی شناخته می شدند تصمیم گرفتند تا در کنار نسخه مکتوب این نشریه در فضای اینترنت حضور جدی پیدا کنند. کار با پایگاه تحلیلی "مستضعفین" آغاز شد. آغاز به کار مستضعفین یکی، دو سال پیش از شکل گیری عدالتخانه است. مستضعفین با اندکی وقفه به پایگاه دیگری تبدیل شد که اگر چه نشانی آن به نام "خیزش" تغییر یافته بود و بسیاری از مخاطبین آن را به همان نام خیزش می شناختند اما نام رسمی گذشته اش یعنی همان مستضعفین را حفظ کرده بود. و البته نسل دوم پایگاه تحلیلی مستضعفین یا همان خیزش با آغاز به فعالیت پایگاه های جدی خبری یعنی " بی عنوان" و " بازتاب" هم زمان شد.

پایگاه تحلیلی خیزش، اگر چه با مشقات فراوان و به صورت دینامیک به حیات خود ادامه می داد ولی با تولید کامل خبرها و تحلیل ها و با جدیت و هدفمندی در حوزه اطلاع رسانی با رویکرد عدالتخواهی به سرعت توانست مخاطبان خود را جذب کند. خیزش در دورانی که اکثریت فعالین سیاسی و دانشجویی کشور با شنیدن نام عدالت و عدالتخواهی این سوال را مطرح می کردند که "آیا به واقع مساله ای مهم تر از عدالت در کشور وجود ندارد؟" یا اینکه تشکل های ارزش مدار تاکید می کردند که امروز خطر " دوم خرداد" مهم تر و جدی تر از مطالبه عدالت آن هم از خودی ها است . سعی کرد زبان سرخی برای سرهای سبز دانشجویان عدالتخواه باشد.

نقد درون گفتمانی، مطالبه عدالت از مسوولین با اولویت خودی ها، بازخوانی آرمانها و اهداف انقلاب اسلامی بر اساس مانیفست مطرح شده از سوی معمار انقلاب – امام روح الله خمینی(ره)- رهبر حکیم انقلاب و تئوریسین های بزرگ و فقید انقلاب چون شهید بهشتی و شهید مطهری و دیگران از اولویت های خیزشی ها در دنیای مجازی اینترنت بود.

خیزشی ها حمایت از مظلوم و دشمنی فعال با ظالم را فارغ از اینکه این مظلوم که باشد و چه مرام و مسلکی داشته باشد و ظالم که باشد و در چه حد توانایی و قدرت قرار داشته باشد بر اساس توصیه حضرت امیر(ع)، که "کونوا لظالم خصما و للمظلوم عونا" در پیش رو نهادند. تمام همشان بر آن قرار گرفت که علم عدالتخواهی را در داخل بر پا دارند و اندیشه های خود را به همه جهان تعمیم دهند و اینچنین بود که از آمریکای جنوبی می گفتند تا بالکان و بوسنی تا لبنان و فلسطین و تا آفریقا.

تجربه خیزش هم اگر چه بیش از یک سالی دوام نیاورد، اما بسیار گرانبها و ارزشمند بود و ذخیره ای شد برای حرکتی بعدی. سرانجام با وقفه ای چند ماهه گروهی از همان فعالین قبلی تصمیم گرفتند تا کاری جمعی اما مستمر را پی گیرند. آرمانها همچنان همان ها بود که در گذشته پیش رو قرار گرفته بودند اما حال می بایست در شکل کار تدبیری اندیشده می شد تا این حرکت رسانه ای استمرار پیدا می کرد.

این تدابیر بالاخره در سال 1383 با راه اندازی "عدالتخانه"(پایگاه جمعی عدالخواهی اسلامی) به ثمر رسید. پایگاهی بر اساس تجربیات گذشته شکل گرفت که پس از مدتی نه چندان طولانی توانایی های بیش از ده نویسنده را از اقصی نقاط کشور به کار بست تا علم رسانه عدالتخواه همچنان افراشته بماند.
سال های اوج فعالیت عدالتخانه با سال های اوج طرح آمان عدالتخواهی همراه شد، با این حال به رغم همه تحولات و افزایش پایگاه هایی در این زمینه شروع به فعالیت کردند، سکه حرکت عدالتخواهی خیزشی و عدالتخانه ای از رواج نیفتاد. دلیل این ماندن را باید تنها در استمرار فعالیت و حفظ هویت پی جویی کرد. عدالتخانه به رغم طرح شعار عدالت در سال های اخیر از سوی بسیاری از گروه های سیاسی هیچگاه در این باره به تعاریف سیاسی نزدیک نشد. عدالتخانه حتی گاهی تندترین و ناجوانمردانه ترین نقدها را نیز خود علیه خود منتشر می کرد، چرا که گردانندگان آن معتقد بود که آنچه در درجه اول اهمیت قرار دارد آرمان هایی هستند که مسیر بر اساس آن مشخص شده و به عبارتی همه چیز باید به پای آرمان ها قربانی شوند، حتی اگر این قربانی عدالتخانه یا مرتبطین با آن باشند.
این گونه بود که گاه این پایگاه در یک روز از جریانی به واسطه عملکردش حمایت می کرد و درست فردای آن روز که روز خوشه چینی از این حمایت بود به دلیل عدول آنان از آرمان ها، همان جریان را بی محابا در برابر نقد قرار می داد؛ حرکتی که در ادبیات فعالیت رسانه به انتحار تشبیه می شوند.
نگاه جهانی خیزش در سال های فعالیت عدالتخانه همچنان وجود داشت و تقویت می شد. به طوریکه مقدمات ایجاد هسته ای برای تبلیغات و اطلاع رسانی در زمینه "جبهه مقاومت جهانی" در میان فعالین عدالتخانه شکل گرفت و راه اندازی شد. و بالاخره نسل جدیدی از فعالین رسانه ای در فضای فعالیت رسانه ای عدالتخانه تربیت شدند و بر آموخته ها و تجارب خود افزودند.

امروز که حدود سه سال از گام سوم فعالین رسانه ای عدالتخواه و شکل گیری عدالتخانه می گذرد، اعضای این پایگاه پس از روبرو شدن با حملات فراوان اینترنتی بار دیگر عزم خود را جزم کرده اند تا حرکتی نو و گامی تازه را در این مسیر بردارند. این گام تازه اگر چه به دلیل فترتی ناخواسته و نامطلوب برداشته شد اما در نهایت به اینجا منتهی شد که تمامی تجارب گذشته همکاران عدالتخانه که پیش از این بصورت نامتمرکز و پراکنده بدست آمده بود به شکل متمرکز در آمد. در دوره جدید عدالتخانه همه حوزه هایی که بعضا در گذشته تنها اشاراتی به آنها شده و یا اینکه بصور پراکنده به آنها پرداخته شده بود به صورت جدی دیده شد.

عدالتخانه آمده است تا به صورت متمرکز، مستمر و جدی و در عین حال منظم همه آنچه را تاگذشته پیگیری می کرده یکبار دیگر مطالبه کند. با این حال همکاران عدالتخانه این مطالبه و زاویه دید را برای سال های آینده خود برگزیده اند و آن را پی گیری خواهند کرد، اما نه بصورت یک آرمان دانشجویی که از دید یک آرمانگرا که با آن زندگی می کند.

امروز عدالتخانه یک بار دیگر آمده است تا رسانه ای باشد بار ترویج آرمانگرایی، آن هم از جنس آرمان های انقلاب اسلامی، رسانه ای که آرمانگرایی انقلابی را آینده خویش دیده است.