سارا مومنی
رژیم صهیونیستی روز یکشنبه دهم تیرماه پس از دو سال گفتگو از طریق واسطه آلمانی و چالشهای زیاد در داخل، با عملیات تبادل اسیران بین حزب الله و این رژیم موافقت کرد. ناظران سیاسی در داخل اسرائیل این عملیات را یک شکست دیگر برای اسرائیل و پیروزی چشمگیر برای حزب الله می دانند و حتی اولمرت در توصیف این عملیات تبادل آن را با لفظ "دردناک و ذلت بار" توصیف نمود. سوال اینجاست که چرا این تبادل از نظر اسرائیل این قدر سخت و دردناک به حساب می آید؟
دبیر کل حزب الله سید حسن نصرالله در سخنرانی معروف خود در روزی که دو سرباز اسرائیلی به اسارت نیروهای حزب الله در آمدند گفت: اسرا در نزد ما هستند و هرگز باز گردانده نخواهند شد الا از طریق گفتگوی غیر مستقیم و تبادل اسرا و هیچکس در این جهان نمی تواند آنها را باز گرداند مگر به همین طریق ذکر شده و اگر اسرائیل فکر می کند می تواند از طریق حمله نظامی این دو اسیر را بازگرداند الان می گویم که این رژیم در اوهام به سر می برد.
دیر زمانی نگذشت که این امر بر همگان آشکار شد که چگونه سید حسن وعده صادق خود را به عمل تبدیل کرد و برگ افتخار دیگری را به پیروزیهای خود اضافه نمود.
اولمرت در حین جنگ 33 روزه در تابستان 2006 علیه لبنان اعلام کرده بود که حملات اسرائیل متوقف نخواهد شد مگر با بازگشت فوری و بدون قید و شرط دو سرباز اسیر. اما خیلی زود و پس از شکست نظامی خود ناچاز به بازپس گیری حرف خود شد و به گفتگو از طریق واسطه آلمانی روی آورد.
برگه دوم پیروزی حزب الله در شکست های پیاپی رژیم صهیونیستی، به هم ریختن قانون تبادل اسرای زنده با زنده و اجساد در مقابل اجساد بود . کما اینکه رژیم صهیونیستی با علم به اینکه دو اسیر اسرائیلی در قید حیات نیستند راضی به قبول این تبادل گردید.
سومین شکست اسرائیل، در ربط دادن موضوع خلبان مفقود شده اسرائیلی با سمیر قنطار بود
بدون شک حتی پس از این تبادل جبهه داخلی اسرائیل دچار شکاف عمیقی خواهد شد و حکومت اولمرت در مقابل این سوال اساسی قرار خواهد گرفت که چرا کاری را که می شد از ابتدا با گفتگو و بدون خونریزی و جنگ انجام داد، این قدر پیچیده کرده و پس از دو سال باید به آن تن داد؟
. اسرائیل بارها اعلام کرده بود که سمیر قنطار را تنها در صورت بازگشت رون آراد و یا مشخص شدن سونوشت او، آزاد خواهد کرد. در حالی که اکنون تنها به گزارشی از حزب الله مبنی بر اینکه هیچ اطلاعی از سرنوشت او ندارد اکتفا کرده و سمیر قنطار را پس از سی سال اسارت در این عملیات تبادل آزاد خواهد کرد و این یعنی بازگشت و
عدول از قاعده ای که خود این کیان طی سی سال وضع کرده بود.
چهارمین شکست رژیم صهیونیستی، تعهد به آزاد کردن
اسرای فلسطینی است. هر چند که در ابتدا اسرائیل می خواست این ارتباط را شکسته و دو موضوع اسیران لبنانی و فلسطینی را از هم جدا نماید، اما در نهایت مجبور شد به این خواسته حزب الله نیز تن بدهد و اسیران فلسطینی را که حزب الله مطالبه کرده آزاد نماید و تنها برای حفظ آبروی این رژیم در افکار عمومی داخلی و بین المللی معاون نخست وزیر این رژیم "حاییم رامون" اعلام کرد که اسرائیل تعداد و هویت این اسرا را مشخص خواهد کرد.
غیر این موارد، رژیم صهیونیستی تا آخرین لحظه توافق و امضای معاهده تبادل اسرا و پرداخت بهای گزاف، نتوانست کمترین اطلاعاتی در مورد
وضعیت دو اسیر خود کسب نماید که آیا زنده اند و یا مرده و در نهایت اولمرت با عناد و لجبازی و یکه تازی خود در میدان سیاسی توانست با بازگرداندن دو اسیر اسرائیلی مجهول المسیر، یک پیروزی شخصی به دریای شکست های سیاسی خود اضافه کند؛
شکست هایی که گزارش ناقص وینوگراد توانست گوشه هایی از آن را برملا سازد و در پایان حکومت خود، اولمرت توانست پرونده اسیران خود در لبنان را که به خاطر آن جنگی خونین و شکستی همه جانبه برای جبهه داخلی به راه انداخته بود ببندد.
شکستی که تا به امروز اسرائیل همانند آن را به خود ندیده بود.
اما
دلایل قبول این عملیات با شروط تحمیلی حزب الله و این همه امتیازات در مقابل دو اسیر مرده اسرائیلی چیست؟
بدون شک حتی پس از این تبادل
جبهه داخلی اسرائیل دچار شکاف عمیقی خواهد شد و حکومت اولمرت در مقابل این
سوال اساسی قرار خواهد گرفت که چرا کاری را که می شد از ابتدا با گفتگو و بدون خونریزی و جنگ انجام داد، این قدر پیچیده کرده و پس از کشته شدن شماری از سربازان و شهروندان و تخریب شهرها و شهرک های اسرائیلی و شکست مفتضحانه در مقابل حزبی کوچک و
پس از دو سال باید به آن تن داد؟ جنگی که تبعات آن هنوز از خاطره جامعه صهیونیستی پاک نشده و خسارت های مادی و معنوی زیادی را به آنها وارد آورد و موجب مهاجرت صدها هزار نفر از مردم
اسرائیل یقین داشت اگر به این عملیات تبادل تن ندهد حزب الله به زودی دست به عملیاتی دیگر خواهد زد و موضوع بسیار پیچیده تر خواهد شد. زیرا در این صورت اسرائیل مجبور است یا در برابر حزب الله سکوت کند و موضوع را ندیده بگیرد که این امر غیر ممکن است و یا جنگ دیگری را همانند تابستان سال 2006 راه بیندازد
به خارج گردید؟
دلیل اول فشار افکار عمومی داخل و خانواده دو اسیر مزبور بود که اولمرت را مجبور کرد علیرغم میل باطنی اش تن به این تبادل بدهد. حتی توصیه های اکید آمریکا و رایس در سفر اخیر خود به منطقه مبنی بر عدم قبول مذاکره با حزب الله و ندادن امتیاز به این حزب و نیز التماس های مکرر سعد حریری و یک مقام امنیتی عربستان سعودی به روسای موساد و شاباک و اولمرت، در سفری که به تل آویو داشتند نتوانست مانع از انجام این تبادل گردد. آمریکا و گروه 14 مارس و عربستان سعودی از اینکه در شرایط کنونی مجبورند با پیروزی دیگری برای حزب الله در منطقه مواجه شوند عمیقا متاسف و متاثر هستند و این امر محبوبیت بیشتر حزب الله و شکست و خواری گروه 14 مارس و هم پیمانان منطقه ای و فرامنطقه ای آنان به دنبال خواهد داشت.
دلیل دوم اینکه اسرائیل یقین داشت اگر به این عملیات تبادل تن ندهد حزب الله به زودی دست به عملیاتی دیگر خواهد زد و موضوع بسیار پیچیده تر خواهد شد. زیرا در این صورت اسرائیل مجبور است یا در برابر حزب الله سکوت کند و موضوع را ندیده بگیرد که این امر غیر ممکن است و یا جنگ دیگری را همانند تابستان سال 2006 راه بیندازد که نشان از حماقت بیشتر سران این کیان خواهد بود و شکست شدیدتری را برای ارتش اسرائیل و جامعه رقم خواهد زد. خصوصا اینکه حزب الله بعد از جنگ اخیر قدرت و محبوبیت بیشتری یافته و در
حالت سوم اسرائیل باید با
شروط ذلت بار دیگری و شاید با آزاد کردن همه اسرای در بند فلسطینی تن به معامله ای بزرگتر بدهد که مساوی با مرگ اسرائیل و فرو پاشیدن این کیان است.
لذا صلاح را در این دید که در همین مقطع و با توجه به اوضاع آشفته و به هم ریخته داخلی و انتخابات پیش روی حزبی در داخل این کیان و نیز تغییر احتمالی حکومت و نزدیک شدن به پایان حکومت بوش در آمریکا و با توجه به شکست های پیاپی این رژیم در میدان جنگ و میدان سیاسی،
مهر خاتمه ای بر این پرونده بگذارد و
با آزاد کردن سمیر قنطار یک بار و برای همیشه این موضوع را خاتمه بدهد. حتی عده ای در داخل اسرائیل هنوز هم معتقدند اگر این کیان، سمیر قنطار را در سال 2004 به همراه اسرای دیگر آزاد می کرد حزب الله برای آزادی او دست به عملیات اخیر نمی زد و نیاز به جنگ سال 2006 و کشته شدن دو سرباز اخیر نبود و متحمل این همه خسارت و خرابی نمی شد.
لذا یک بار دیگر حزب الله نشان داد که
کلام او قاطع و وعد او صادق بوده و تا رسیدن به اهدافش هرگز از پای نخواهد نشست و کلام حزب الله کلامی نیست که قومی از خدا بی خبر بتوانند با تکیه بر زور و قدرت و عدد و سلاح خود آن را به زمین بیندازند.
.
